Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ

Βία ορίζουμε το σκοπούμενο κακό σε βάρος του απέναντι. Ενδοοικογενειακή βία είναι η βία που ασκείται μεταξύ συγγενών και των προσώπων που ορίζει ο νόμος 3500/2006. Με αυτόν απαγορεύτηκε η χρήση κάθε μορφής βίας, σωματικής, ψυχολογικής και προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας. Αυτό ισχύει στην Ελλάδα, η Α.Σ είναι αλβανικής καταγωγής και ζει στην χώρα μας εδώ και 7 χρόνια. ΟΗΕ: Έξι στους δέκα Αλβανούς δέρνουν καθημερινά τις γυναίκες τους.
  Δεν γνωρίζουμε πολλά για το  παρελθόν της, από τα λίγα που έμαθα όμως για αυτήν όσο έμεινε μαζί μου, ήταν ότι μεγάλωσε σε ένα φτωχό, επικίνδυνο, βίαιο και εγκληματικό περιβάλλον. Σε έρευνα της unicef για την Αλβανία διαβάζουμε τα εξής: «Αυτή η αγροτική και τραχιά χώρα έχει μια μακρά ιστορία πατριαρχίας, που καταπιέστηκε κατά τη διάρκεια της 45-έτους κομμουνιστικό καθεστώς. Η κατάρρευση του καθεστώτος και των θεσμικών οργάνων του το 1991, άφησε ένα κενό που γέμισε με παραδοσιακές αντιλήψεις και συμπεριφορές. Οι οικογένειες αντιμετώπισαν τεράστιες πιέσεις κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου. Η διάλυση των κρατικών θέσεων εργασίας οδήγησε σε φτώχεια,  μετανάστευση, και διάλυση των οικογενειακών και κοινωνικών δεσμών. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτά  οδήγησαν στη βία κατά των γυναικών».
Σε  έκθεση της Διεθνής Αμνηστίας, με τίτλο «Αλβανία – Βία κατά των γυναικών στην οικογένεια» διαβάζουμε: «Δεν είναι δική της η ντροπή, τεκμηριώνει τη βία κατά των γυναικών στην οικογένεια, που περιλαμβάνει χαστούκια, ξυλοδαρμούς, κλοτσιές, απειλές με όπλα ή μαχαίρια, βιασμούς και, σε ακραίες περιπτώσεις, φόνους. Μερικές γυναίκες, μη μπορώντας να ξεφύγουν από αυτή τη βία με κανέναν άλλο τρόπο, ενδέχεται να αυτοκτονήσουν ή να καταφύγουν και οι ίδιες στη βία. Πολύ περισσότερες υπομένουν ψυχολογική βία, σωματικό και οικονομικό έλεγχο. Συχνά η βία αυτού του είδους δικαιολογείται με αναφορές στην παράδοση και στην αλβανική ‘νοοτροπία’».
Αυτά φυσικά δεν τα γνώριζα όταν την παντρεύτηκα, εγώ μεγάλωσα ανάμεσα σε πολλές γυναίκες, 3 αδελφές και 12 πρώτες ξαδέλφες, στην Αθήνα, σε ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον και με άλλη νοοτροπία. Όταν παντρευτήκαμε η Α.Σ είχε απόλυτη ελευθερία και σεβασμό από εμένα που φυσικά δεν μπόρεσε ποτέ να τα διαχειριστεί. Την συμπεριφορά μου την θεώρησε αδυναμία και έγινε αφεντικό. Συνηθισμένη στο βίαιο παρελθόν της έλεγε συνεχώς ψέματα ότι την χτυπούσα και την κακομεταχειριζόμουν, όχι μπροστά μου φυσικά, αλλά πίσω από την πλάτη μου έσκαβε τον λάκκο. Μεγαλοποιούσε την αντίθεσή μου σε κάτι, το «όχι» που θα έλεγα, όταν της ζητούσα να με βοηθήσει στη δουλειά, όμως τα μεγάλα προβλήματα άρχισαν όταν γεννήθηκαν τα παιδιά.
Έχω περιγράψει και σε άλλα κεφάλαια «ΜΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΜΑΜΑ» και «ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ» για την συμπεριφορά της προς τα παιδιά μας. Πάντοτε απορούσα μέσα μου γιατί είχε αυτή την σκληρότητα στα 3 αγγελούδια που γέννησε, γιατί τους συμπεριφερόταν βίαια, ψυχρά και τα κακοποιούσε συνεχώς. Για μένα η γέννηση των παιδιών μου είναι τα πάντα, ζω για αυτά τα παιδιά, η μητέρα τους όμως αποστασιοποιήθηκε από τα παιδιά της αμέσως σαν να ήταν ξένο σώμα.
Γιατί μια μικρή χώρα σαν την Αλβανία έχει τόσο μεγάλο ποσοστό εγκληματικότητας που το εξάγει παγκοσμίως;
Σε έρευνα του «save the children» με τίτλο «Η κατάσταση των παιδιών στην Αλβανία» διαβάζουμε τα εξής: «Η Αλβανία είναι μία από τις φτωχότερες χώρες στην Ευρώπη με 12,4% του πληθυσμού να ζει σε συνθήκες φτώχειας. Η φτώχεια σε συνδυασμό με την έλλειψη βασικών υπηρεσιών και την αύξηση της αστικοποίησης έχει οδηγήσει μεγάλο αριθμό παιδιών να ζουν με «κίνδυνο» και να στερούνται τα δικαιώματά τους, ιδίως στη βασική υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση και την ασφάλεια».
Σε έρευνα της UNICEF «Τα παιδιά σε κίνδυνο στην Αλβανία» διαβάζουμε τα εξής: «Η Αλβανία είναι η χώρα με το νεότερο πληθυσμό στην Ευρώπη, και ο αριθμός των προβλημάτων που ακολουθούν τη μεταβατική περίοδο είναι μεγάλη. Πολλά αρνητικά φαινόμενα εμφανίστηκαν στην αλβανική κοινωνία, όπως για παράδειγμα η απαγωγή των παιδιών, η χρήση των παιδιών από τους ενήλικες να διαπράττουν εγκλήματα, η εκμετάλλευση των παιδιών για πορνεία, τα ναρκωτικά και η σεξουαλική κακοποίηση». Ταυτόχρονα, τα παιδιά διαπράττουν σοβαρά αδικήματα, όπως ανθρωποκτονίες, ληστείες και επιθέσεις».
Σίγουρα δεν θα μπορούσα ποτέ να εμπιστευθώ μια μητέρα που έχει μεγαλώσει σε ένα τέτοιο περιβάλλον, που μπροστά στα μάτια μου δεν δίσταζε να κακοποιεί τα παιδιά της, να έχει την επιμέλειά τους και να αναλάβει την «φροντίδα τους». Έρευνες δείχνουν ότι: Το προφίλ των γονιών που κακοποιούν τα παιδιά τους «είναι άμεσα συνδεδεμένο με πολιτισμικούς και κοινωνικούς παράγοντες και εξαρτάται άμεσα από πρότυπα τα οποία η κοινωνία επιβάλλει στους γονείς σχετικά με τους τρόπους ανατροφής, πειθαρχίας και συμπεριφοράς των παιδιών».
Σύμφωνα με με έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) για την Αλβανία «Τα ανήλικα παιδιά στην Αλβανία απασχολούνται σε σκληρές και επικίνδυνες εργασίες για να επιβιώσουν». Το 7,7% των παιδιών ηλικίας από 5-15 χρόνων απασχολούνται σε σκληρές εργασίες για να επιβιώσουν - συγκεκριμένα σε τομείς όπως η γεωργία, οι κατασκευές, οι εξορύξεις κ.ά. "Το 56% των εργαζόμενων ανήλικων παιδιών απασχολούνται σε επικίνδυνες εργασίες". Απ’ ότι φαίνεται λοιπόν δεν έχουν την ίδια αντίληψη με την Ελληνική κοινωνία για το μεγάλωμα και την φροντίδα των παιδιών, αλλά ούτε και συμβαδίζουν με την Ελληνική Νομοθεσία.
Τα πράγματα γίνονται πιο ανησυχητικά όταν διαβάζουμε έρευνες που δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν από τους «δικαστές» : Σύμφωνα με το «Χαμόγελο του παιδιού»: 50% η κακοποίηση των παιδιών & 36% παραμέληση τους προέρχεται από μητέρες. Στο σύνολο των καταγγελιών 41% αφορά και τους 2 γονείς, 37% μητέρες, 16% πατέρες, άλλο 6%. Επίσης είναι εκατοντάδες οι καταγγελίες για κακοποιήσεις παιδιών μέχρι 6 ετών, σε ποσοστό 91% θύτες ήταν οι γονείς, και οι δύο ή ένας από τους δύο.
Το «κύκλωμα» που στηρίζει την Α.Σ(μάνα)  φρόντισε να της μάθει τον νόμο για την ενδοοικογενειακή βία και φυσικά να εκμεταλλευτεί τα καινούργια δεδομένα που της παρείχε η χώρα αυτή. Φαντάζομαι πως τα αρχικά τους σχέδια ήταν μέσω του νόμου αυτού να με απομακρύνουν από την περιουσία μου που βρίσκεται εκτός οικισμού και να χρησιμοποιηθεί ως άντρο κακοποιών στοιχείων. Φαίνεται ακραίο, πρέπει όμως να λάβουμε υπ’ όψιν μας τα 3 αδέλφια στην φυλακή (2 αποφυλακίστηκαν) και την εμμονή της να φέρει όλη την  οικογένειά της στην Ελλάδα χρησιμοποιώντας εμένα.
Τι έκανε λοιπόν;; στις 27-4-2014 χωρίς λόγο παράτησε τα παιδιά της, τηλεφώνησε σε κάποιους (τον Γ.Π-παιδόφιλο αξιόπιστο μάρτυρα) και ήρθαν και την πήραν. Πήγε στο Α.Τ της περιοχής χωρίς να φέρει κανένα σημάδι σωματικής κακοποίησης και μου έκανε μήνυση για ενδοοικογενειακή βία. Η αστυνομία δεν έχασε χρόνο και έγραψε «ο Ν.Γ συνεπεία φραστικού επεισοδίου με την σύζυγο του χτύπησε αυτήν προκαλώντας της σωματικές βλάβες ενώ στη συνέχεια την απείλησε προκαλώντας της τρόμο και ανησυχία…..σε συνέχεια ανωτέρω …αποστέλλεται συνοδεία αστυνομικών Υπηρεσίας μας , με την σε βάρος του σχηματισθείσα δικογραφία». Όταν με συλλάβανε έμεινα άναυδος γιατί το μόνο που είχε γίνει ήταν να προστατεύσω τον μεγάλο μου γιό που τον χτύπησε χωρίς λόγο. Όπως ήδη έχω αναφέρει η κακοποίηση των παιδιών ήταν οι μόνιμες διαφωνίες μας. Έμεινα όλη την νύχτα σε ένα κελί, τα παιδιά τα είχε η γιαγιά και η Α.Σ εξαφανίστηκε. Την άλλη μέρα το πρωί πήγα στην κ. Εισαγγελέα «η οποία διερεύνησε τη δυνατότητα ποινικής διαμεσολάβησης». Τι σημαίνει αυτό; «Προϋπόθεση για την έναρξη της διαδικασίας ποινικής διαμεσολάβησης είναι η υποβολή ανεπιφύλακτης δήλωσης εκ μέρους του προσώπου στο οποίο αποδίδεται η τέλεση του εγκλήματος, ότι είναι πρόθυμο σωρευτικά:  α) να υποσχεθεί ότι δεν θα τελέσει στο μέλλον οποιαδήποτε πράξη ενδοοικογενειακής βίας (λόγος τιμής) και ότι, σε περίπτωση συνοίκησης, δέχεται να μείνει εκτός οικογενειακής κατοικίας για εύλογο χρονικό διάστημα, εάν το προτείνει το θύμα. β) να παρακολουθήσει ειδικό συμβουλευτικό - θεραπευτικό πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας σε δημόσιο φορέα, σε όποιον τόπο και για όσο χρονικό διάστημα κρίνεται τούτο αναγκαίο από τους αρμόδιους θεραπευτές. Ο υπεύθυνος του προγράμματος πιστοποιεί την ολοκλήρωση της παρακολούθησης του. γ) να άρει ή να αποκαταστήσει, εφόσον είναι δυνατόν, αμέσως τις συνέπειες που προκλήθηκαν από την πράξη και να καταβάλει εύλογη χρηματική ικανοποίηση στον παθόντα».
Φυσικά δεν αποδέχτηκα κάτι τέτοιο γιατί απλά δεν είχα κάνει τίποτα, τότε η Α.Σ άλλαξε στάση και μου ζήτησε συγνώμη, την συγχώρεσα και γυρίσαμε μαζί στο σπίτι, ορίστηκε το αυτόφωρο. Μου υποσχέθηκε ότι στο δικαστήριο θα πει την αλήθεια ότι δεν συνέβη τίποτα. Δύο μέρες αργότερα πήγαμε στο αυτόφωρο μαζί, μου λέει τότε η Α.Σ(μάνα)  «θα αργήσουμε μάλλον πήγαινε να κάνεις τις δουλειές σου και θα μείνω εγώ εδώ», την πίστεψα και έφυγα. Όταν γύρισα μου είπε «εντάξει, όλα καλά, σε αθώωσα» και γυρίσαμε στο σπίτι. Περίπου δύο μήνες αργότερα ήρθε από την Αθήνα η αδελφή μου Β.Γ και διαπιστώσαμε ότι η Α.Σ(μάνα)  μου είχε πει ψέματα ότι με αθώωσε, είχα δικαστεί σε 6 μήνες φυλάκιση για απειλή και δεν το γνώριζα (δεν υπήρχαν σωματικές βλάβες). Έκανα έφεση, από εκείνη την στιγμή άρχισε η αντίστροφη μέτρηση, η Α.Σ μας επιτέθηκε γιατί κάναμε έφεση, φαίνεται ότι της χαλάσαμε τα σχέδια. Στην πραγματικότητα ήθελε να τελεσιδικήσει η υπόθεση, να μείνει η ποινή και τότε με την πρώτη ευκαιρία θα μου ξαναέκανε μήνυση και ο νόμος λέει: «Σε περίπτωση διαπράξεως εγκλήματος ενδοοικογενειακής βίας είναι δυνατόν, αν υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες κρίνεται απαραίτητο για την προστασία της σωματικής και ψυχικής υγείας του θύματος, να επιβληθεί στον κατηγορούμενο από το αρμόδιο ποινικό δικαστήριο στο οποίο παραπέμπεται να δικασθεί ή από τον αρμόδιο ανακριτή ή από το δικαστικό συμβούλιο και για όσο χρονικό διάστημα απαιτείται, ο περιοριστικός όρος της απομάκρυνσης του από την οικογενειακή κατοικία, η μετοίκηση του, η απαγόρευση να προσεγγίζει τους χώρους κατοικίας ή και εργασίας του θύματος, κατοικίες στενών συγγενών του, τα εκπαιδευτήρια των παιδιών και ξενώνες φιλοξενίας». Θα τα έπαιρνε όλα το σπίτι, τα παιδιά, τα προνόμια, όμως τα σχέδιά της χάλασαν με τον ερχομό (Ιούνιος 2014) της αδελφής μου Β.Γ.
Στις 10-7-2014 έχουμε την απομάκρυνση των 2 μεγαλύτερων παιδιών μου από το σπίτι και την ασέλγεια σε βάρος του μεγαλύτερου που περιγράφεται στο κεφάλαιο «ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΑΙΔΟΦΙΛΙΑΣ». Στις 14-7-2014 η Α.Σ(μάνα)  έφυγε για την Αλβανία χωρίς την συγκατάθεσή μου, από τότε ήμασταν ουσιαστικά σε διάσταση. Γύρισε στις 18-7-2014 και είπε στην μητέρα μου «είδα τα αδέλφια μου και την μαμά μου, τους είπα ότι τέλος ο γάμος». Το διάστημα αυτό ήταν στο σπίτι μου και η αδελφή μου Β.Γ. Ο μεγάλος μου γιός δεν ξαναπλησίασε την μητέρα του μετά το περιστατικό στις 10-7-2014, δεν έμενε ούτε λεπτό μαζί της, μάλιστα όταν γύρισε από την Αλβανία δεν ήθελε να την χαιρετήσει.
Στις 25-7-2014 το πρωί ήμουν ξαπλωμένος στο καναπέ στο σαλόνι και κοιμόμουνα, ήρθε από πάνω μου και με χτύπησε στο πρόσωπο, έκανε σαν τρελή, έβριζε και χτυπιόταν υστερικά, η υπομονή μου είχε εξαντληθεί, η κατάσταση είχε ξεφύγει. Το πρωί αυτό μου τηλεφώνησαν και με απείλησαν και η αδελφή της Ε.Σ και ο αποφυλακισμένος αδελφός της Αρ.Σ ότι θα με καθαρίσουν. Τότε μαζί με την αδελφή μου πήγαμε στο Α.Τ για να κάνω μήνυση στην Α.Σ(μάνα)  . και τα αδέλφια της. Φυσικά η αστυνομία δεν με αντιμετώπισε όπως είχε αντιμετωπίσει την Α.Σ(μάνα)  και είχε σπεύσει να με συλλάβει, σε εμένα έβαζαν προσκόμματα και με αντιμετώπιζαν σαν 2ης κατηγορίας πολίτη. Το μάτι μου ήταν μαυρισμένο αλλά δεν ήμουν πιστευτός στην ελληνική αστυνομία, ούτε όταν τους είπα ότι με απείλησε αυτή και τα αδέλφια της από την Αλβανία ότι θα με σκοτώσουν, ούτε όταν με πήρε η μητέρα μου και είπε ότι η Α.Σ έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση και εγκατέλειψε τα παιδιά της, μάλιστα μου είπαν «τώρα που να την βρούμε!!!» Η Αστυνομία της χωριατούπολης θεωρεί προφανώς «φιλήσυχους ανθρώπους τους Αλβανούς - πρώην κατάδικους» και δεν λαμβάνει σοβαρά απειλές όπως «θα σε σκοτώσω». Προφανώς αγνοεί «τον αλβανικό κώδικα του αίματος», «την Αλβανία με τον ατέρμονα κύκλο αίματος της βεντέτας»
Οι αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές στην περίπτωσή μου όχι μόνο αδιαφόρησαν αλλά μου έβαλαν και τρικλοποδιές, ένιωσα διωκόμενος, με αμφισβήτησαν, δεν έκαναν την δουλειά τους γιατί απλά υπήρχε άλλο σχέδιο και στην μικρή μας χωριατούπολη, απ’ ότι φαίνεται, τα «κυκλώματα» δρουν ανεξέλεγκτα και παντοδύναμα. Αυτό δεν το λέω εγώ μου το είπε ο πρώην αστυνομικός διευθυντής της περιοχής, ο Κ.Β που είχε και αυτός γέροντα τον Ι.Κ., πράγματι αποδείχθηκε πέρα ως πέρα αληθινός!!!!
Την άλλη μέρα το πρωί, μου τηλεφώνησε ο ίδιος ο διοικητής της αστυνομίας να ετοιμαστώ και να πάω σε 15 λεπτά για το αυτόφωρο (η Α.Σ είχε πάει στο Α.Τ και παραδόθηκε το προηγούμενο βράδυ), δηλαδή δεν ειδοποιήθηκα από το προηγούμενο βράδυ ή έστω νωρίς της ημέρας του αυτοφώρου, αλλά φρόντισαν να με ειδοποιήσουν τελευταία στιγμή. Ο χρόνος ήταν ελάχιστος δεν πρόλαβα να φτάσω εγκαίρως και δίκασαν χωρίς εμένα ενώ ήμουν ο μηνυτής. Ενώ δίκαζαν ξαφνικά έδωσαν διήμερη αναβολή αλλά ταυτόχρονα διέταξαν να της παραδώσω τα 3 ανήλικα παιδιά που είχε εγκαταλείψει την προηγούμενη μέρα να τα πάει στο σπίτι του Γ.Π, ο οποίος είχε ασελγήσει στο παιδί μου στις 10-7-2015. Η αδελφή μου φώναζε όχι σε αυτόν και την έβγαλαν έξω με άθλιο τρόπο, δεν μας πίστευαν, δεν ήθελαν να μας ακούσουν. Η μηνυμένη για απειλή εις βάρος μου αδελφή της Α.Σ η Ε.Σ  αντί για κατηγορούμενη κατέθεσε ως μάρτυρας ούτε καν αυτόπτης. Από εκείνη την μέρα ξεκίνησε ο διωγμός των παιδιών μου, ο δικός μου και της οικογένειάς μου. Οι αυτόπτες  μάρτυρες, η μητέρα μου και η αδελφή μου αγνοήθηκαν. Στο κεφάλαιο «ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ» αναφέρομαι εκτενέστερα στην έκβαση της υπόθεσης.
Όταν μιλάμε για ενδοοικογενειακή βία τα πρόσωπα που είναι εμπλεκόμενα αλλά και οι μάρτυρες είναι η οικογένεια. Στην δική μου περίπτωση η οικογένειά μου ήταν αναξιόπιστη και δεν λαμβάνονταν υπόψη, η Α.Σ (μάνα) έλεγε την  απόλυτη αλήθεια με μάρτυρες μη αυτόπτες και μη οικογενειακά πρόσωπα, που ζούνε όλα σε απόσταση 13 χιλ. από το σπίτι μου και το επισκέπτονταν 2-3 φορές το χρόνο.
 Ο νόμος είναι σαφής «Το μέλος της οικογένειας το οποίο προκαλεί τρόμο ή ανησυχία σε άλλο μέλος της οικογένειας, απειλώντας το με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, τιμωρείται με φυλάκιση». Κατά την γνώμη των σεβαστών δικαστών δεν μου προκαλούσαν φόβο και ανησυχία, τα φυλακισμένα στην Αλβανία για σοβαρά εγκλήματα, αδέλφια της Α.Σ (μάνας) που με απειλούσαν!!!!!
Δεν πίστεψαν ότι με χτύπησε, ή είναι πολλοί αδιάβαστοι κάποιοι δικαστές στις χωριατουπόλεις ή κάτι άλλο συμβαίνει;;; Ο Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου αναφέρει για την κακοποίηση των ανδρών: «Μπορεί ακόμα και σήμερα να ακούγεται περισσότερο ως ανέκδοτο, αλλά ήδη από το 1974 ο Gelles διαπίστωσε ότι οι άντρες σύζυγοι έπεφταν θύματα βίας σχεδόν με την ίδια συχνότητα όσο και οι γυναίκες……. Το 1991 οι Follingstad et all απέδειξαν ότι τα φαινόμενα ανδρικής κακοποίησης δεν οφείλονταν σε αυτοάμυνα των γυναικών, αλλά είχαν όλα τα χαρακτηριστικά κανονικής επίθεσης, που μπορούσε να αποδοθεί στο θυμό, στην εκδίκηση, στην αδυναμία έκφρασης των συναισθημάτων προφορικά, στην άσκηση εξουσίας, στη ζήλεια, στην έλλειψη κατανόησης, στο άγχος και στη διεκδίκηση του ελέγχου……… Παρά το γεγονός ότι ο άνδρας μπορεί να ασκήσει μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη ή να περιορίσει αποτελεσματικότερα την επιτιθέμενη σύντροφό του, οι γυναίκες καταφεύγουν σε πιο περίπλοκες και καλύτερα σχεδιασμένες μορφές βίας, οι οποίες εξισώνουν τα ποσοστά. Αυτό επιβεβαιώνεται απόλυτα στις περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας που καταλήγουν σε θάνατο ή σε σοβαρό τραυματισμό………… Η συναισθηματική ή ψυχολογική κακοποίηση των ανδρών αναφέρεται σε συμπεριφορές που έχουν ως σκοπό να ταπεινώσουν, να εξευτελίσουν και να ντροπιάσουν τον άνδρα, να τον κάνουν να νιώσει ανίκανος, άχρηστος, ένοχος και τελικά να του μειώσουν το αυτοσυναίσθημα. Τέτοιες συμπεριφορές εκ μέρους των γυναικών είναι οι φωνές, η διαρκής γκρίνια, οι τσιρίδες, οι προσβολές, οι ειρωνείες και ο σαρκασμός, η γελοιοποίηση μπροστά σε άλλους, ο οικονομικός έλεγχος, η αποκοπή του άνδρα από συγγενείς και φίλους, η εσκεμμένη διακοπή της λεκτικής επικοινωνίας από τη σύζυγο, η άσκηση ελέγχου σε κάθε πτυχή της ζωής του άνδρα, η διαρκής αρνητική κριτική κλπ. Σε πολλές περιπτώσεις η ψυχολογική κακοποίηση μπορεί να συνυπάρχει με τη φυσική….. Μπορεί να ακούγεται περίεργο αλλά δεν είναι συνήθως ο άντρας αυτός που επιλέγει να χωρίσει, αλλά οι γυναίκες. Ταυτόχρονα, η νομοθεσία είναι απόλυτα άδικη εις βάρος των ανδρών.»
Στην χωριατούπολη που ζω οι άνθρωποι είναι αρκετά κοντόφθαλμοι και απόλυτοι. Η γυναίκα λόγω της σωματικής της διάπλασης όταν περάσει την κόκκινη γραμμή χρησιμοποιεί το μυαλό της με τους πιο σατανικούς τρόπους, δεν είναι πάντοτε αθώα περιστερά: «η Εταιρεία Ερευνών και Επικοινωνίας MARC πραγματοποίησε έρευνα στη χώρα μας για λογαριασμό της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας στην οποία φαίνεται ότι όλο και περισσότεροι άνδρες είναι ανάμεσα στα θύματα της σωματικής κακοποίησης στην Ελλάδα. Εντυπωσιακά αποτελέσματα που αιφνιδίασαν τους ειδικούς προέκυψαν από την έρευνα DOVE ως προς το φύλο των θυμάτων. Όπως εξηγεί ο κ. Γεράκης, για πρώτη φορά αποφασίστηκε να μετρηθούν σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης τα ποσοστά ενδοοικογενειακής βίας που υφίστανται οι άνδρες και τα αποτελέσματα ήταν μη αναμενόμενα. Η ενδοοικογενειακή βία, όπως φαίνεται, αφορά σημαντικά και το... ισχυρό φύλο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη χώρα μας -όπως επίσης στην Ουγγαρία, στο Βέλγιο και στην Ισπανία- τα θύματα της ψυχολογικής κακοποίησης είναι στην πλειονότητά τους άνδρες».
Η Α.Σ (μάνα) προκειμένου να δικαιολογήσει την εγκατάλειψη της συζυγικής στέγης και των παιδιών, ενεργώντας ως πειθήνιο όργανο του «κυκλώματος» μου έκανε μήνυση για κακοποίηση στις 26-7-2014. Ισχυρίστηκε ότι την χτύπησα στις 20-7-2014 αλλά αυτή δεν έφυγε γιατί την είχα κλειδώσει μέσα, όμως ταυτόχρονα όπως είπε, μας μαγείρευε και μας φρόντιζε και τελικά το έσκασε ενώ ήταν κλειδωμένη!!!!!! Οι αστυνομικές και δικαστικές αρχές της χωριατούπολης ενώ είδαν την Α.Σ (μάνα) να κυκλοφορεί με αμάνικα μπλουζάκια στο δικαστήριο χωρίς μώλωπες στο σώμα της, χωρίς κολάρο (όπως έγραψε η ψευδής ή πλαστή βεβαίωση του νοσοκομείου, που πήρε 7 μέρες μετά τον «ξυλοδαρμό»), παρά ταύτα δέχτηκαν την ψευδή μήνυση της την οποία χρησιμοποιεί σε όλα τα δικόγραφα για να δημιουργεί εντυπώσεις. Είπε επίσης ότι δεν πήρε τα παιδιά μαζί της, ενώ μπορούσε (στο σπίτι ήταν μόνο η μητέρα μου όταν έφυγε), γιατί έπρεπε να διανύσει μεγάλη απόσταση.




Στις 1-9-2014 της έκανα μήνυση για κακοποίηση των παιδιών. Σύμφωνα με το Άρθρο 16  για την ενδοοικογενειακή βία «Αν οι πράξεις των άρθρων 6, 7 και 9 του παρόντος στρέφονται κατά ανηλίκου, η έναρξη της προθεσμίας παραγραφής αναστέλλεται μέχρι την ενηλικίωση του». Φυσικά οι αρχές της χωριατούπολης έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τον νόμο και την κακοποίηση 3 μωρών από την μητέρα τους και μάλιστα με ρωτούσαν ειρωνικά «γιατί δεν το κατήγγειλες πιο πριν;;». είναι απόλυτοι «τα λέω όλα αυτά για να κρατήσω τα παιδιά»!!!!! Το ανόητο αυτό άλλοθι προς τους εαυτούς τους διώχνει τις τύψεις για την άθλια συμπεριφορά τους, γιατί ο νόμος για την ενδοοικογενειακή βία λέει: «Αν το θύμα της ενδοοικογενειακής βίας είναι ανήλικος, η ποινική διαμεσολάβηση ενεργείται υπέρ αυτού και από κοινού από τον κατά τόπον αρμόδιο εισαγγελέα ανηλίκων και τον ασκούντα την επιμέλεια, εφόσον αυτός δεν είναι το ίδιο πρόσωπο με τον φερόμενο ως δράστη του εγκλήματος». Δεν έκαναν απολύτως τίποτα, ακολούθησαν την ίδια γραμμή να κουκουλώσουμε την υπόθεση να τελειώνουμε. Δεν εξετάστηκε ο μεγάλος μου γιός που μιλάει, δεν διετάχθη κοινωνική έρευνα παρόλο που την ζήτησα η κ. εισαγγελέας την απέρριψε, ούτε διετάχθη παιδοψυχίατρος να εξετάσει τα παιδιά……είναι απόλυτοι «τα παιδιά τα έχω δασκαλέψει!!!!!!!!» Ακόμη και δασκαλεμένα να ήταν τα παιδιά και εγώ να είμαι τρελός, τα αδικήματα αυτά διώκονται αυτεπάγγελτα και δεν μπαίνουν σε συρτάρια!!!





Δεν υπάρχουν σχόλια :