ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ


Όπως ήδη έχω περιγράψει στο προηγούμενο κεφάλαιο «ΜΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΜΑΜΑ», η γυναίκα μου ήταν μια προβληματική μητέρα και σύζυγος. Δεν υπήρχαν οι φυσιολογικοί δεσμοί μητέρας παιδιών και τα παιδιά προσκολλήθηκαν σε μένα και την γιαγιά τους όπου νιώθουν απόλυτη ασφάλεια και σιγουριά. Σπάραζε η ψυχή μου που όχι μόνο δεν την έβλεπα να τα αγκαλιάζει και να φιλάει τα μωρά της αλλά τους φερόταν ψυχρά και ότι έκανε για τα παιδιά το έκανε με βαριά καρδιά και νεύρα. Όταν ήταν μωρά επειδή δεν τα θήλασε αδιαφορούσε να τους δώσει ακόμη και το μπουκάλι με το γάλα, αδιαφορούσε να αλλάξει τις πάνες και δυστυχώς ο 2ος γιός μου έπαθε ουρολοίμωξη από αυτό. Αναγκαστήκαμε με την μητέρα μου να αναλάβουμε, χωρίς διάθεση να την προσβάλλουμε, την φροντίδα των παιδιών. Αγόρασα  μέχρι και αγελάδα για να πίνουν τα παιδιά μου το καλύτερο γάλα. Δεν τους έλλειψε και δεν τους λείπει τίποτα.
Μεγαλώνοντας τα παιδιά μου, όπως και όλα τα παιδιά,  περπατούσαν και εξερευνούσαν το σπίτι, τότε όμως η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει, η ψυχρότητα και η αδιαφορία της έγινε βία και κακοποίηση.
Κακοποίηση είναι μία βίαιη και επιθετική συμπεριφορά ή ενέργεια που δημιουργεί βλάβη, τραύμα, πόνο, φόβο, απειλή, αίσθημα δυσαρέσκειας, δυσφορίας, αποστροφής ή ενοχής και έχει αρνητική επίδραση στο άτομο που τη δέχεται. Οι συνηθέστερες μορφές κακοποίησης είναι η σωματική κακοποίηση, η συναισθηματική κακοποίηση, παραμέληση και η έκθεση σε κίνδυνο, η  εκμετάλλευση, η σεξουαλική κακοποίηση. Η συναισθηματική κακοποίηση είναι ο τύπος της συμπεριφοράς, λεκτικής ή πρακτικής που θέτει την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού σε κίνδυνο.
Παρακάτω παραθέτω την περιγραφή του μεγάλου μου γιού, που μιλάει και έχει την δυνατότητα εξ ονόματος και των 2 μικρότερων αδελφών του να περιγράψει την κακοποίηση από την μητέρα τους.
«Η μαμά με φώναζε βλάκα και με φώναζε Αλβανό εγώ έλεγα δεν είμαι Αλβανός είμαι Έλληνας σαν τον μπαμπά μου και δεν είμαι από την Αλβανία είμαι από τον μπαμπά μου που είναι Έλληνας.
Η μαμά έμαθε Αλβανικά στον …..(αδελφό μου) και μπερδεύτηκε ο …(ο 2ος γιός μου) και δεν μπορούσε ούτε να μιλήσει.
Ο μπαμπάς και η μαμά, ο μπαμπάς μας φρόντιζε από εκείνη, εκείνη μας χτύπαγε όλη μέρα και δεν μας άφηνε καθόλου να κάνουμε τίποτα, ούτε να παίξουμε.
Χτύπαγε έτσι (δείχνει αλλεπάλληλα χτυπήματα στο κεφάλι) και έτσι (δείχνει χτυπήματα στο πρόσωπο με την παλάμη) και μας τσίμπαγε έτσι μετά μας γρατζούναγε, μας χτύπαγε (δείχνει τα πόδια), μας τράβαγε τα μαλλί και τα αυτιά, μας χτύπαγε έτσι πάρα πολύ γρήγορα και εμείς πονάγαμε (κρατάει τον πλάστη και δείχνει την χρήση του στην πλάτη και στα οπίσθια), η μαμά έπαιρνε το σφυρί από το ντουλάπι και μας χτύπαγε έτσι (κρατάει το σφυρί και δείχνει πως τα χτύπαγε με αυτό στο κεφάλι, στον ώμο και στο χέρι).»
η μαμά έπαιρνε το σφυρί από το ντουλάπι


....κρατάει τον πλάστη και δείχνει την χρήση του στην πλάτη και στα οπίσθια.....

Νιώθω υπεύθυνος για τα βασανιστήρια που πέρασαν τα παιδιά μου στα χέρια της μητέρας τους, πολλές φορές συνειδητοποιείς μια κατάσταση καλύτερα όταν βγεις από αυτήν και απομακρυνθείς. Δεν ήθελα να διαλύσω την οικογένεια μου, όσο και αν ακούγεται παράξενο τώρα, δεν ήθελα τα παιδιά μου να στερηθούν την μητέρα τους όποια κι αν ήταν αυτή. Μέσα μου είχα μια ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα άλλαζε, θα μαλάκωνε, θα αγαπούσε την οικογένειά της, όλα όμως αυτά υπήρχαν στο δικό μου μυαλό και όχι στο δικό της.
Τα παιδιά μου από την συστηματική κακοποίηση της μητέρας τους είχαν αρχίσει να τρελαίνονται, να αγριεύουν, ειδικά όταν απουσιάζαμε εγώ και η μητέρα μου και έμεναν μόνα μαζί της. Ο μεγάλος μου γιός στην μοναδική τηλεφωνική συνομιλία που είχε με την μητέρα του στις 15-10-2014 της είπε «θέλω να σε ξεχνάω» και στην συνέχεια της είπε «δεν σε φοβάμαι τώρα». Μίλησε και εξ ονόματος των αδελφών του λέγοντας «δεν είσαι μαμά μας, δεν σ’ αγαπάμε», αυτό της το είπε γιατί του το έλεγε αυτή «δεν σε αγαπάω» του έλεγε και πλήγωνε την ψυχή του παιδιού, τότε ο γιός μου παρακαλούσε την γιαγιά του να της πει να τον αγαπάει. Το 2013 το καλοκαίρι είχε αρρωστήσει σοβαρά η μεγαλύτερη αδελφή μου και η μητέρα μου πήγε στην Αθήνα, ο μεγάλος μου γιός αρρώστησε από την στενοχώρια του, κάθε μέρα έκλαιγε και παρακαλούσε την γιαγιά του να γυρίσει πίσω, όπως και έγινε.
Το 2014 τον Απρίλη όταν της έκανα παρατήρηση που κακομεταχειριζόταν τα παιδιά εγκατέλειψε το σπίτι και πήγε και μου έκανε μήνυση ότι δήθεν την χτύπησα και την απείλησα. Δεν είχα καταλάβει τι έγινε και ήρθε η αστυνομία και με συνέλαβε (είναι μια υπόθεση που θα αναλύσω στο κεφάλαιο ενδοοικογενειακή βία), ο μεγάλος μου γιός είχε μεγάλο πρόβλημα με το περιστατικό αυτό και έλεγε «η μαμά μας παράτησε και έκλεισε τον μπαμπά μου φυλακή», σε αυτήν έλεγε «είσαι κακιά μαμά έκλεισες τον μπαμπά μου φυλακή», το έλεγε συνέχεια, σε όλους για μήνες.
Είχε συνήθεια να σηκώνεται με την παραμικρή διαφωνία να φεύγει από το σπίτι και να εγκαταλείπει τα παιδιά της, συχνά απειλούσε και μπροστά στα παιδιά ότι θα φύγει. Κάποια από τις φορές που το έκανε πράξη, ο μεγάλος μου γιός την πήρε από πίσω κλαίγοντας και παρακαλώντας «μαμά μην φεύγεις» και αυτή δεν γύρισε ούτε να τον κοιτάξει και έφυγε. Το παιδί το μάζεψε η μητέρα μου και το παρηγόρησε. Μετά όμως από το περιστατικό αυτό είχε τελειώσει για τον γιο μου ως μητέρα. Αποστασιοποιήθηκε από αυτήν.
Ο δεύτερος γιός μου ενώ ήταν σχεδόν 3 χρονών δεν μπορούσε να μιλήσει και έβγαζε άναρθρες κραυγές. Στο παιδί αυτό μιλούσε συνέχεια αλβανικά και το εκπαίδευε  να μας βουτάει τα πράγματα από τα χέρια και να της τα πηγαίνει. Την  αγάπη της στο παιδί την έδειχνε με τσιμπιές, δαγκωνιές, τράβηγμα των μαλλιών και σφαλιάρες, με αποτέλεσμα το παιδί να έχει γίνει πολύ βίαιο και να συμπεριφέρεται έτσι και στους άλλους θεωρώντας το φυσιολογικό. Τώρα αυτό το παιδί μιλάει κανονικά και έχει ηρεμήσει, εκδηλώνεται όμως γι’ αυτήν με κινήσεις που βγάζουν θυμό. Σφίγγει τις γροθιές, σουφρώνει τα φρύδια, σφίγγει τα δόντια του και λέει πολλές φορές κάθε μέρα «η μαμά φταίει για όλα», ενώ ποτέ δεν γίνονται συζητήσεις μπροστά του γι’ αυτό το θέμα. Μου έκανε εντύπωση ότι σε παιδότοπο που τον πήγα χτύπησε την κοπέλα που πρόσεχε τα παιδιά γιατί έμοιαζε εξωτερικά με την μητέρα του και τον είχε μαλώσει.
Ο μικρότερος γιός μου από τότε που έφυγε δεν ξαναείπε την λέξη  «μαμά», μάλιστα κάποια μέρα το συζητούσαμε αυτό με την γιαγιά τους και λίγο αργότερα πήγε στην γιαγιά του και για μια μόνο φορά της είπε «μαμά – γιαγιά».
 Σε ένα από δικαστήρια που έγιναν η Α.Σ παραδέχτηκε ότι χτυπούσε τα παιδιά για να μάθουν, αργότερα όταν πήραμε τα πρακτικά του δικαστηρίου είχαν σβήσει τα λόγια αυτά, αλλοιώνοντας την αλήθεια των λόγων της προκειμένου να την προστατεύσουν. Όταν μας επισκέφθηκε στις 14-7-2014 η αδελφή μου Β.Γ διαπίστωσε, ότι τα παιδιά νόμιζαν τα δαγκώματα, τις τσιμπιές με τα νύχια και τα χαστούκια ως έκφραση αγάπης. Επειδή ήταν γυναίκα της συμπεριφέρονταν όπως τους συμπεριφέρονταν η μητέρα τους.
Τα παιδιά αυτά βίωσαν την έλλειψη στοργής, αγάπης και τρυφερών εκδηλώσεων από την μητέρα τους, τις απειλές εγκατάλειψης «θα φύγω και θα σε παρατήσω» κάτι το οποίο έπραξε τελικά. Θεωρούσε τα παιδιά κτήμα της, υποδεέστερα. Πίστευε ότι επειδή τα γέννησε έχει το απόλυτο δικαίωμα σε αυτά και γι’ αυτό τα κακομεταχειρίζονταν.

Γιατί μια μητέρα κακοποιεί το παιδί της; πρόκειται για  προσωπικότητες ανώριμες, με ναρκισσιστικά και αντικοινωνικά χαρακτηριστικά, που έχουν αναπτύξει προσωπικότητα εξοικειωμένη με τη βία. Δεν ξέρουν άλλους τρόπους γονικής φροντίδας και συνήθως θεωρούν ότι πρέπει να τους φοβάται το παιδί, για να μάθει να συμπεριφέρεται σωστά. Επίσης μπορεί να είναι άτομα με φτωχή ή ανύπαρκτη οικογενειακή ή κοινωνική στήριξη, με πολύ χαμηλό βιοτικό επίπεδο, που και αυτό συμβάλλει σε μεγαλύτερη ψυχολογική πίεση, επιθετικότητα και ματαίωση.
Διαβάζοντας το παραπάνω κείμενο και κάνοντας μια μικρή έρευνα για την χώρα καταγωγής της εν διαστάσει συζύγου μου την Αλβανία αντιλαμβάνομαι την στάση και συμπεριφορά της στα παιδιά μας από πλευράς της, μόνο που τα παιδιά αυτά είναι έλληνες πολίτες. Θα παραθέσω λοιπόν έρευνες που αφορούν την διαπαιδαγώγηση των παιδιών στην Αλβανία:
«Η βία κατά των παιδιών στην Αλβανία είναι ανησυχητική. Η συντριπτική πλειοψηφία των ενηλίκων υποστηρίζουν ότι η σωματική και ψυχολογική βία έχει θετικά αποτελέσματα στην διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού, ακόμα κι αν γνωρίζουν ότι υπάρχουν αρνητικές συνέπειες . Τα παιδιά έχουν δεχτεί την ιδέα ότι είναι αναγκαία η σωματική και η ψυχολογική βία , τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο.
Η Α.Σ έβλεπε πάντα τα παιδιά σαν την εξασφάλιση της, σαν εισόδημα, μάλιστα σε δικόγραφα αναφέρεται ότι θα τα ταΐζουν κοινωνικά παντοπωλεία και οι ελεήμονες της γειτονιάς,  θέλει να τα κάνει ζητιάνικα όπως έκανε η αδελφή της Ε.Σ τα παιδία της και την συντηρούσαν έλληνες φιλάνθρωποι. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα με την «Αλβανίδα Μάνα που έβαζε την Ανήλικη Κόρη της να Ζητιανεύει και αυτή Kαθόταν Σπίτι». Μάλιστα από όσα έχω διαβάσει δεν είναι κάτι ασυνήθιστο στην Αλβανία, να πουλάς και να διακινείς ως εμπόρευμα τα παιδιά σου. «Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 τα παιδιά των φαναριών, Ρομά και αλβανικής καταγωγής τα περισσότερα, υπολογίζονταν σε 3.000 μόνο στην Αθήνα….. Με πουλούσαν οι γονείς μου…. Μας έπαιρναν από την Αλβανία, από τα βουνά, και μόλις φτάναμε στην Αθήνα μάς έβαζαν στα φανάρια.

Είναι επίσης ανησυχητικός ο εναγκαλισμός της Α.Σ από το «κύκλωμα» που της παρέχει τα πάντα, όσο ερευνώ και σκέφτομαι όσα έχουν γίνει, την στάση και την σιγουριά κάποιων ανθρώπων ότι θα μου πάρουν τα παιδιά μου, ομολογώ ότι φοβάμαι γιατί συνειδητοποιώ πόσο αδίστακτοι και οργανωμένοι είναι: «Όπως καταγγέλλουν εκπρόσωποι από το Χαμόγελο του Παιδιού, τα θύματα του traffiking προέρχονται  κυρίως από την Αλβανία και τη Βουλγαρία και φτάνουν στη χώρα μας κατά δεκάδες ακόμη και με τουριστικά λεωφορεία.  Τα μέλη του κυκλώματος είναι αδίστακτοι δουλέμποροι που εμφανίζονται ως στοργικοί γονείς,  δήθεν με τα παιδιά τους. Τα θύματά τους είναι αθώα παιδιά, ακόμη και τριών ετών,  εγκαταλελειμμένα  χωρίς  οικογένεια, χωρίς έστω κάποιο συγγενή να νοιαστεί για την τύχη τους.  Όπως καταγγέλλουν από το  «Χαμόγελο του Παιδιού», τα ανήλικα θύματα του traffiking, συνήθως χρησιμοποιούνται από κυκλώματα επαιτείας ή ως  βαποράκια ναρκωτικών. Πολλά από αυτά τα παιδιά ωστόσο καταλήγουν σε οργανωμένα κυκλώματα παιδεραστών που διαθέτουν ακόμη και ειδικό ηλεκτρονικό νόμισμα για να κρύψουν τις παράνομες συναλλαγές τους».
Όλοι αυτοί που την περιθάλπουν, ενισχύουν οικονομικά, παρανομούν για χάρη της, το κάνουν άραγε γιατί είναι φιλάνθρωποι;;;;;;;;;;
Τους μάγεψαν τα χαρίσματά της;
Οι πολλές γνώσεις της;
Η ευφράδεια της;
Την γνώριζαν και από χτες;
Μήπως υπάρχει συναλλαγή μεταξύ τους;
Γιατί ανακατεύονται σε μια οικογενειακή υπόθεση;
Σε τι αποσκοπούν;

Το προφίλ των γονιών που κακοποιούν τα παιδιά τους είναι άμεσα συνδεδεμένο με πολιτισμικούς και κοινωνικούς παράγοντες και εξαρτάται άμεσα από πρότυπα τα οποία η κοινωνία επιβάλλει στους γονείς σχετικά με τους τρόπους ανατροφής, πειθαρχίας και συμπεριφοράς των παιδιών. Η βία στα παιδιά είναι συνηθισμένο φαινόμενο στην Αλβανία, η βία φέρνει περισσότερη βία, φέρνει σκληρότητα, μίσος, εκδικητικότητα. Ποια μπορεί να είναι η προσωπικότητα μιας μητέρας που κακοποιεί σωματικά το παιδί της; Σε μεγάλο ποσοστό είναι συνήθως άτομο που έχει κακοποιηθεί στην παιδική του ηλικία, «πρόκειται για  προσωπικότητες ανώριμες , με ναρκισσιστικά και αντικοινωνικά χαρακτηριστικά, που έχουν αναπτύξει προσωπικότητα εξοικειωμένη με τη βία. Δεν ξέρουν άλλους τρόπους γονικής φροντίδας και συνήθως θεωρούν ότι πρέπει να τους φοβάται το παιδί, για να μάθει να συμπεριφέρεται σωστά. Επίσης μπορεί να είναι άτομα με φτωχή ή ανύπαρκτη οικογενειακή ή κοινωνική στήριξη, με πολύ χαμηλό βιοτικό επίπεδο, που και αυτό συμβάλλει σε μεγαλύτερη ψυχολογική πίεση, επιθετικότητα και ματαίωση.
Τα παιδιά δεν τα αγάπησε ποτέ γιατί δεν τα ήθελε, τα θεωρούσε λάθος επιλογή, εξαναγκασμό, παρέκκλιση από τους στόχους της, «τα παιδιά που γεννήθηκαν χωρίς να τα θέλουν οι γονείς τους συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο εξάσκησης ψυχολογικής βίας».
Θα αναρωτηθεί κάποιος, αφού δεν τα θέλει και τα κακοποιούσε γιατί διεκδικεί την επιμέλεια τους;;
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ
ΔΕΝ ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΑΥΤΗ ΑΛΛΑ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Ι.Κ ΜΕΣΩ ΑΥΤΗΣ
Ο ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΗΣ, Ο Αρ.Σ. ΟΤΑΝ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ Γ.Π(παιδόφιλου) ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙ (το είπε η ίδια σε δικαστική αίθουσα), ΑΥΤΗ ΟΜΩΣ ΕΜΕΙΝΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΤΑ «ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ»!!!!

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΗΣ;;;;;;;;;;; ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΑ ΤΗΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ!!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια :